Home » Streektaal » Twents Volkslied

Twents Volkslied

Het Twents volkslied is rond 1926 geschreven door J.J. van Deinse. Al vond hij het zelf geen bijzonder werk, het sloeg wel direct aan. De bijbehorende melodie vond hij dicht bij huis. In de Aapclub, een club met vooral fabrikantenzonen, waar van Deinse regelmatig over de vloer kwam werd het, werd het Duitse studentenlied Ergo bibamus vaak gezongen. Deze melodie vormde de basis waarop het Twents Volkslied is gedicht.

Er ligt tusschen Dinkel en Regge een land
Ons schoone en nijvere Twente
Het land van den arbeid, het land der natuur
Het steeds onvolprezene Twente
Daar golft op de esschen het goudgele graan
Doet 't snelvlietend beekje het molenrad gaan
Daar ligt er de heide in 't paarsrode kleed
Dat is ons zo dierbare Twente

Waar Twickel zijn torens uit 't eikenloof heft
De Lutte zijn heuvels doet blinken
De paaschvuren branden alom nog in 't rond
En 't landvolk de kersthoorn laat klinken
Daar stroomt onze Dinkel zoo heerlijk door 't land
Door bosschen en velden, langs 't Lossersche Zand
Daar rust er ons oog van der heuvelen top
Op 't heerlijke landschap ons Twente

De rookwolk, die stijgt aan den horizon op
Die wijst ons de nijvere steden
Met menschen arbeidzaam en degelijk, bewoond
De zetels van 't krachtige heden
Maar buiten in boerschap, op heide en veld
Daar wordt nog de sage en 't sprookje verteld
Daar rust de Tubanter in 't heuvelig graf
't Verleden naast 't heden van Twente

En voert ons het lot ook uit Twente soms weg
Wij blijven het immer gedenken
Geen andere landstreek, hoe schoon zij ook zij
Kan 't zelfde als Twente ons schenken
Wij drukken elkaar in den vreemde de hand
Gedenkend ons klein, maar zoo dierbare land
En moge ons huis in de vreemde ook staan
Ons hart blijft toch altijd in Twente

Twents taalgebied ingekleurd op kaart.
Twents en Twents-Graafschaps taalgebied in het oostelijk deel van Nederland.

Twentse vertaling

De tekst van het Twents volkslied is oorspronkelijk geschreven in Nederlands. Schijver G.B. Vloedbeld heeft een Twentse vertaling op papier gezet.

Dôar lig tuss'n Déénkel en Regge 'n laand
oons mooie en neerige Twèènte
't Laand van katoen en 't laand van d'n es
den greun is in wéénter en lèènte.
Doar ruust de rouw op d'n kaamp in de wéénd
geet 't rad van de möl in de bekke gezwéénd
Dôar steet nöast d'n eek'n d'n beuk en de dan
Dat is oons zo leeve land Twèènte

Woar Twickel zien' toorns oet 't eek'nloof beurt,
de Lutte zien baarge döt bléénk'n
'n Boak'n in de boerschop op poas'n nog braandt,
't jonkvolk nog den hoorn löt kléénk'n.
Dôar kronkelt den Déénkel zo mooi deur 't laand,
deur brook en deur buske en 't Loslkerse zaand.
Dôar zitte wiej geern op 't töpk'n van de barg,
en kiekt is hoo mooi is ons Twèènte.

De rookwolk'n daampt an den horizon op,
Dôar li'jt oonze greujende steed'n.
Dôar drönt de masien' en dôar rettelt de töw,
da's Twèènte zien krachtige heden.
Um 'n heerd in de boerschop as 't griezelt op 't veld,
dôar wödt nog van vrogger de deunkes verteld.
Dôar röst om de beelten den Saks en tubant,
't Verleden noast 't heden van Twèènte.

En hew mangs van doon um oet Twèènte te goan,
weij blieft an oons Tukkerlaand dèènk'n,
gen' aandere laandstrek, ho mooi offe is,
kan 't zölfde as Twèènte ons schèènk'n.
Wiej doot in den vrömd'n mekaander de haand
geft datied mekaa in de sproak van ons laand,
al rookt oonz'n schossteen biej 't volk oaver zee,
oons hat blif toch aaltied in Twèènte.

Standaard Schriefwieze

Een andere vertaling, gebaseerd op de Vloedbelt's versie, volgt de Standaard Schriefwieze voor Twentse en aanverwante streektalen.

Doar lig tusken Dinkel en Regge n land
Ons mooie en nerige Twente
Et land van katoen en et land van den es
Den greun is in winter en lente.
Doar ruusket de rouw op den kamp in de wind
Geet t rad van de möl in de bekke gezwind
Doar steet neuws den eekn, den beuk en de dan
Dat is ons zoo leve land Twente (2x)

Woe Twickel zien' toorns oet t eeknloof buurt,
De Lut zien' baarge döt blinkn
n Boakn in de boerschop op Poasken nog brandt,
t Jonkvolk nog n hoorn lat klinkn.
Doar kronkelt den Dinkel zoo mooi duur t land,
Duur brook en duur buske en t Losterse zand.
Doar zitte wi-j geern op t töpken van den baarg,
en kiekt ees woe mooi is ons Twente. (2x)

De rookwolkn dampt an den horizon op,
Doar li-jt onze greuinde steedn.
Doar drönt de masienn, doar rettelt de töw,
Da's Twente zien krachtige heedn.
Um n heerd in de boerschop as t giezelt op t veld,
Doar wördt nog van vrogger de deunkes verteld.
Doar röst in de beeltn den Saks en Tubant,
t Verleedn neuws t heedn van Twente. (2x)

En he'w mangs van doon um oet Twente te goan,
Wi-j blievt an ons Tukkerland denkn,
Genn andern landstrek, woe mooi of e is,
Kan t zölfde as Twente ons schenkn.
Wi-j doot in den vrömdn mekander de hand
geevt dagtied mekaar in de sproak van ons land,
al rookt onzn schosteen bi-j t volk oaver zee,
Ons hart blif toch aaltied in Twente. (2x)